نوآوری های آموزشی در قرن بیست و یکم

نوآوری های آموزشی در قرن بیست و یکم


آیا آموزش در قرن بیست و یکم کاملا متفاوت خواهد بود؟ ما به چه نوع آموزشی در قرن بیست و یکم نیاز داریم؟ در این برنامه «جهان آموزش» برخی از نمونه های آموزشی جدید را بررسی کرده ایم و همچنین با یک متخصص درباره نقش مدرسه در نوآوری ها گفتگو کرده ایم.

انستیتوی ویس در بوستون آمریکا، مرکز نوآوری های علمی

برای درک اینکه چطور یک ایده تبدیل به یک دستگاه یا سیستم واقعی می شود، بیست تن از مدیران بهترین دانشگاههای فرانسه یک هفته را در خیابان ۱۲۸ شهر بوستون گذرانده اند. بوستن مهد دانشگاه های هاروارد ، ام آی تی، بابسون و یک موسسه نوبنیاد بنام انستیتو ویس است.
یکی از نوآوری های این موسسه ساخت ماده جدیدی به نام «شریلک» است که می تواند جایگزین پلاستیک شود. این ماده قابل انعطاف، محکم و زیست تخریب پذیر، از پوست میگو و پروتئین مشتق شده از ابریشم تولید می شود.

یکی دیگر از کارهای این موسسه ساخت تراشه ایست که «ارگان های بدن روی تراشه» نام دارد که ارگان های واقعی بدن را روی یک تراشه بازسازی می کند تا مانع از آزمایش داروها بر روی حیوانات شود.

نوآوری های این موسسه که بطور بالقوه سزوار جایزه نوبل است به حوزه های علم، پزشکی و آموزش اختصاص دارد.

ایده های انقلابی سرکنت رابینسون برای آموزش در آینده

سر کنت رابینسون، نویسنده انگلیسی، مشاور بین المللی در زمینه آموزش و سخنران مشهوری است. کنفرانس های او بر روی شبکه «ترویج ایده های ارزشمند» یا اختصارا «تد» بیشتر از ۲۵ میلیون بازدید کننده داشته است.

او درباره نقش مدرسه در آموزش می گوید: «مدرسه گاهی استعدادها را نادیده می گیرد. بخشی از بحث کتاب من این است که ما هر یک استعدادهای بسیار متفاوتی داریم که به اشکال مختلفی در بین مردم دیده می شود مثلا ممکن است این استعداد ها برای برخی در زمینه علم یا ریاضیات باشد و برای برخی دیگر در رقص و موسیقی.»

سر کنت رابینسون می افزاید: «من همیشه گفته ام که استعداد های آدم ها مانند منابع طبیعی بر روی زمین است. اما مدرسه روی بخش کوچکی از توانایی ها خصوصا کار آکادمیک تمرکز می کند. بهمین خاطر است که دانش آموزان بیشتر وقتشان را در مدرسه صرف این می کنند که بنشینند و بنویسند. من نمی گویم که این موضوعات مهم نیستند اما آنها تمام استعدادهای انسان ها نیستند و مدرسه اغلب استعدادهای واقعی افراد را نادیده می گیرد، بنابراین ممکن است هرگز نتواند آنها را کشف کند.»

وی اضافه می کند: «یک معلم بزرگ مثل یک کیمیاگر است. آنها می توانند از موادی که به نظر بی استفاده می آید چیزهای فوق العاده خلق کنند. من معتقدم که همه کودکان پتانسیل های زیادی دارند، این وظیفه آموزش است که باید به آنها کمک کند که آنها را بروز دهند.»

«مدرسه ۴۲» برهم زننده قواعد سنتی

«مدرسه ۴۲» یک انستیتوی جدید برای آموزش برنامه نویسی کامپیوتری بدون آزمون ورودی، بدون آموزش رسمی و معلم و بدون محدودیت زمانی است که در پاریس افتتاح شده است.

هدف این موسسه تشویق دانشجویان به یافتن راه حل مسائل است. کسانی که راه حل مسائل مطرح شده را پیدا کنند، نقش ارزیابی کننده را خواهند داشت.

یکی از دانشجویان این موسسه می گوید: «ارزیابی، نوعی تصحیح کارها بین خود دانشجویان است. ما یک اینترانت داریم که بوسیله آن می فهمیم چه کسی نیاز به کمک دارد و یا چه کسی می تواند کار ما را تصحیح کند و یا در زمان تصحیح گروهی می فهمیم که آیا آنها هم مانند ما مشکلات مشابهی داشته اند یا نه. این سیستم نشان می دهد که چه کسی نیاز به تبادل نظر دارد یا قادر به تصحیح مشکلات دیگران است.»

«مدرسه ۴۲» یک مدرسه خصوصی و کاملا مجانی است که برای افراد بدون مدرک یا دارای مدرک بین سنین ۱۸ تا ۳۰ سال بنا شده است.

منبع : یورونیوز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *